MAGIE VAN ALLE TIJDEN

Als een God een boer laat worden wij ziek. Serieuze magie begint met de “wetten van de correspondenties”. De idee is dat de mens een microkosmische afbeelding is van de macrokosmos. Wat er in de kosmos gebeurt, is daarom van invloed op ons welbevinden. En andersom: door bepaalde handelingen te verrichten kunnen wij invloed uitoefenen op de goden van de kosmos.

thoth-luxor-templegoddesssekhmet

Zeg deze woorden over een strook fijn linnen. Deze goden moeten erop worden getekend en het moet van twaalf knopen worden voorzien. Offer hun brood, bier en brandende wierook. Leg het om de hals van een man, om iemand te redden van de plaag van het jaar. Een vijand zal geen macht over hem hebben. Een middel om de goden uit het gevolg van Thot en Sachmet tevreden te stellen. Deze woorden moeten door een man worden  uitgesproken vanaf de laatste dag tot aan Nieuwjaarsfeest, op het Wag-feest en bij dageraad op het feest voor Rnenoetet.1

sekhmet-komombotreeoflive

Aldus een van de duizenden medisch-magische spreuken die uit het woestijnzand van het oude Egypte tevoorschijn zijn gekomen. De magische spreuk op het stuk linnen is bedoeld om ‘iemand te redden van de plaag van het jaar’. Volgens de Egyptische astronomische kalender valt Nieuwjaar in het midden van de zomer, de heetste en droogste tijd. Dat is de ‘ziekte van het jaar’. Daartegen moet men zich wapenen door de goden Thot en Sachmet tevreden te stellen met brood, bier en wierook. Thot is (onder meer) de God van de onderwereld en de Godin Sachmet waart juist in de hete zomermaanden rond om ziekte en verderf te zaaien. De priesters die de kwalen van Sachmet moeten bestrijden zijn kundige artsen. En magiërs. Zij zijn ingewijden, dat wil zeggen ze kennen de Namen van de goden en dat wil weer zeggen dat zij de streken van de goden kennen. Ze hebben daarvoor doorgeleerd. Zij kennen de wetten van de sumpatheia, van de correspondenties tussen hemelse en aardse krachten en werkingen: ‘Zo boven, zo beneden’, zoals in het Egyptische Corpus Hermeticum uit de tweede eeuw na Christus staat.

tothhermescorpushermeticum

MAANPLANT

Ooit was het hele leven doordrenkt van magie. Wie had er vroeger niet een altaartje in huis en een teken boven de deur? Geboorte en dood, reizen en landbouw – alles werd begeleid door magisch-rituele handelingen. Wanneer men ging ploegen, zaaien of oogsten was de stand van de maan van belang en berustte op wetenschappelijke kennis, aldus landbouwdeskundige Varro (116-27 v.Chr.). Ook de artsenij was pas wetenschappelijk wanneer deze rekening hield met de stand van de sterren. Er is een mooi voorbeeld van een geneesmiddel tegen migraine uit de Griekse tijd. Dat gaat zo:

pioenroos

De plant van de Maan is “pioenroos”; bij de mensen uit Italia heet ze maanplant. Pluk ze als de maan aan de hemel staat, reciteer de voorgeschreven gebeden, roep de engelen aan en ook de uren, de maanden, de wind en het teken van de maan – dat is Kreeft.2

De pioenroos (paeonia lactiflora) staat symbool voor verlegenheid en bescherming.
De pioenroos dankt zijn naam aan Peaonia, leerling van de Griekse God voor geneeskunst. Daarom symbool voor gelukkig leven en gezondheid. In China staat de bloem voor waardigheid en rijkdom.

In een therapeutisch handboek met de naam Kyraniden, dat in de eerste eeuwen zeer invloedrijk was, kunnen we lezen hoe de pioenroes geprepareerd moet worden om tot een “goede geneeskrachtige werking” te komen. De wortel van de roos moet vrijgemaakt worden (bij een bepaalde maanstand) en in een gewijde zeerobbenhuid en ruwe zijde gewikkeld worden, onder het voortdurend reciteren van gebeden. Na zeven dagen kan de wortel uitgegraven en getrokken worden. Je zult zien – staat er – dat alle delen van de pioenroos hierdoor meer kracht krijgen dan wanneer de roos niet op deze wijze behandeld wordt. Als men dan ook nog de naam van de ‘onvergelijkelijke Zeer Grote God’ in de delen van de wortel grift, hoeft men niet bevreesd te zijn dat er sprake is van tovenarij.3

Met dit laatste is overigens niet iedereen het zomaar eens. De Romein Plinius (23-79 na Chr.) schrijft bijv:

Voor hoofdpijn zou een warme schapenlong rond het hoofd gebonden helpen. Maar wie
kan nu aan een chronisch zieke voorschrijven dat hij de hersenen van een muis moet
innemen met water (…) [zelfs] al zou die behandeling succesvol heten te zijn…ik zie dit
als bedrog (…) van de magiërs.4

JOODSE MAGIE

menorahkabbala1977mysticalchemy

Ook de joden zijn geduchte magiërs. Is Mozes niet de allergrootste magiër en ingewijd in de Egyptische mysteriën? En is de “tempelbouwer Salomon” niet een hogepriester in het uitdrijven van demonen volgens het pseudepigrafsiche Testament van Salomon. Hierin staat te lezen dat Salomon de demonen zelfs inzet bij het bouwen van de tempel. Joodse magiërs zijn artsen. Zo lezen we in de Babylonische Talmoed (een joods-rabbijns geschrift waarin commentaren op de Tenach opgetekend zijn uit de eerste tweede tot vijfde eeuw na Christus):

En dit zijn de wetten die rabbi Eliezer leerde aangaande het planten van pompoen. Door
het uitspreken van een magische spreuk kan hij bewerkstelligen dat de gehele akker
gevuld wordt met pompoen en met een andere magische spreuk kan hij de gehele akker
ontwortelen.5

CHRISTUS als MAGIER

theorymacrocosmpracticemicrocosm

Kerkvader Augustinus (354-430) is het hardgrondig eens met de eerdergenoemde Plinius.
Augustinus moet niets van de magie weten. Vooral niet omdat je daarmee goden zou kunnen dwingen. Maar God laat zich niet dwingen is de redenering van Augustinus. Toch heeft Augustinus – en de gehele christelijke kerk met hem sinds de oudheid – een probleem met de magie. Is immers Christus niet de grootste magiër aller tijden? Hij kon met God praten, liep over het water en genas zieken onder het aanroepen van zijn Vader. Bovendien, wanneer het christendom bij monde van Augustinus zich in de vierde eeuw positioneert ten opzichte van de magie, is de magie al eeuwen in het christendom doorgedrongen. En dat laat zich niet verloochenen. Wat zijn de middeleeuwse heiligen anders dan een soort goden die door priesters aangeroepen worden om ziekte en leed onder de mensen tegen te gaan? Net als de oude magiërs weten christelijke priesters precies welke heilige ze in welke situatie moeten aanroepen. Zij kennen de hemelse wereld der heiligen. Er zijn voorschriften voor de priesters hoe te handelen bij een veeziekte. Dat was niet zomaar even – bij wijze van spreken – de kudde vol spuiten met antibioticum. Het lag iets ingewikkelder:

Bij longziekte bij vee: maak vijf Christus-kruisen van graspollen, plaats die in de vier
hoeken rond het vee en één in het midden. Ga zingend rond het vee: ‘Ik zal de Heer
zegenen in alle tijden’ (Psalm 34) in zijn geheel en het Benedictus en litanieën en het
Pater Noster. Sprenkel heilig water over het vee, brandt rond het vee wierook en fijn
linnen [dat op het altaar gelegen heeft].6

Dit is christelijke magie van het zuiverste soort. Men heeft er in de middeleeuwen niets op tegen. En ook vandaag de dag nog niet. In december 2009 gingen enkele honderden
klimaatbehoeders per elektrische scooter naar de klimaatconferentie in Kopenhagen. De start was in Den Bosch. Voor men vertrok werden scooters en berijders gezegend door de wijwaterkwast van bisschop Hurkmans – voor een goede reis en een goede conferentie.

HET GROTE WERK

alchemiestardustbody

In de zeventiende en achttiende eeuw ging men in de alchemie nog altijd uit van de idee van de correspondenties tussen boven en beneden. En dus moeten er goddelijke krachten aanwezig zijn in bepaalde materiële artefacten zoals planten en stenen. Alchemie is nu juist de kunst om de goddelijke krachten te activeren. Dat doet men door de specifieke samenstelling van de vier materiële elementen aarde, water, lucht en vuur in het laboratorium te ‘martelen’. Dat is: koken, verpulveren, een beetje zuur erbij en weer koken. De alchemist mediteert daarbij psalmen, dat noemt hij het “Ergon” – het grote werk. De alchemie zelf is dan het kleinere werk. Uit de gemartelde materie staat vervolgens de Christuskracht op – dat is het vijfde element, de ether. De etherkracht van bijvoorbeeld de Valeriaan is dan het genezende werkzame element.

study_of_alchemyinstrumentsmagiques

ARTSEN of MAGIERS?

Johann Valentin Andreae (1586-1654) – de schrijver van de drie rozenkruisergeschriften in 1614-1616 – verwondert zich in zijn utopische geschrift Christianopolis over ‘mensen die zich uitsluitend bezig houden met de aarde’. Tegenwoordig is het andersom: wie zich met de geest bezighoudt wordt vaak gezien als een zonderling. Wetenschap is tegenwoordig: je bezig houden met de werkzame stoffen van alleen de aarde. Tenminste dat denkt men. Zeker in het medische bedrijf spelen nog hele andere krachten een rol. De voornaamste daarvan is het zogenaamde “placebo-effect”. Dit is het verschijnsel dat men een pilletje slikt tegen hoofdpijn, terwijl er geen werkzame stof in dit pilletje zitten. En toch verdwijnt de hoofdpijn. Suggestie, illusie, inbeelding zegt men dan. Maar men kan het ook anders uitleggen, namelijk dat het geloof dat men geneest een essentieel onderdeel is van de medische wetenschap. Zegt Jezus niet regelmatig in het Nieuwe Testament: ‘De kracht van je geloof zal je genezen’? Soms als je naar de tandarts gaat, is je kiespijn al voor een kwart verdwenen wanneer je in de wachtkamer zit. En als de tandarts je dan komt halen in zijn of haar mooie witte jas vermindert de pijn nog eens voor een kwart. Je bent al voor de helft van je pijn af voordat er ook maar een boor in je mond gaat. Laatst vroeg ik aan de tandarts of ze nu op de universiteit ook modules hebben voor dit placebo-verschijnsel. Nee, zij ze lachend, met die magie houden wij ons niet bezig!

MAGIE is WETENSCHAP en andersom

‘Antidepressivum blijkt niet te werken’ kopte het dagblad Trouw recent. Het farmaceutische bedrijf Pfizer blijkt al tien jaar lang het antidepressivum reboxetine te verkopen zonder dat het werkt: ‘het werkt niet beter dan een placebo, een nepmiddel’. Negatieve resultaten werden door Pfizer systematisch achtergehouden. Een hoogleraar aan de universiteit van Groningen merkt in het artikel in Trouw op dat het achterhouden van negatieve gegevens een ‘veel voorkomende praktijk’ is die in stand wordt gehouden door overheden en door de EMA (Europese geneesmiddelen autoriteit). Toch wordt het middel door artsen en psychiaters veel voorgeschreven. Terwijl het niet werkt en nog veel bijwerkingen heeft ook. Kennelijk gelooft men vooral dat het werkt! Waarom? Omdat het er allemaal erg wetenschappelijk uitziet, met onderzoek in laboratoria door mannen in witte jassen die wat husselen met stofjes en ingewikkelde (haast magische) namen verzinnen. Zoals reboxtine. Die mannen lijken wel “magiërs” en ze hebben ervoor “gestudeerd“. Binnen ons bestaande paradigma hebben we een oneindig vertrouwen in de Medische Wetenschap (met hoofdletters). Maar omdat het zich allemaal binnen het vertrouwde paradigma van de natuurwetenschappen afspeelt, hebben we niet meer in de gaten dat er net zoveel hocuspocus is als ten tijde van de oude Egyptenaren.
Want ook de oude Egyptische priester-magiërs konden precies vertellen wat wanneer werkt en wat er werkzaam is. Alleen vanuit een ander “paradigma”. De vraag kan dan ook gesteld worden: is er wel een verschil tussen magie en wetenschap.

Bronnen:
– John van Schaik, 2008 in Bres 265, 2010
1 M. J. Raven, Egyptische magie. Op zoek naar het toverboek van Thoth, Leiden 2010
2. Overgenomen uit: J. Slavenburg, De Hermetische Schakel, Deventer 2003, p.76.
3. Ibidem, 79-81.
4. Plinius, XXIX.
5. Gaonic responsa, publiced by Musafia (Lyck, 1864, nr.31), alhier in: D. Sperber, Magic and Folklore in Rabinnic Literature, Jeruzalem 1994, p.62.
6. Lacnunga CXLIIb, transl. J.H.G.Grattan en C.Singer, Anglo-Saxon Magic and Medicine, Oxford 1952, p.176-179.

Salem Witches

SalemTVSerie

Het Puriteinse Salem

In Salem vindt men het Salem Witch Museum, waar men een omstandige, zij het vrij statische voorstelling kan bijwonen van de trieste rechtszaak rond dit verhaal. De achtergrond van deze tragedie is dat de congregatie van het dorp Salem altijd nogal twistziek was geweest, en dat er sedert jaren veel stevige burenruzies waren geweest. Deze hadden meestal te maken met eigendom en grazingsrechten, maar er was tevens veel onvrede en persoonlijke vijandschap. In de 20 jaar sedert 1660 hadden reeds drie dominees de parochie verlaten.

salem-witch-trials

In 1689 stemde de puriteinse dominee Samuel Parris eindelijk toe om Reverend te worden in Salem dorp, na bijna een jaar bedenktijd. Slechts de helft van zijn parochianen steunde zijn kandidatuur. Helaas was de Reverend niet gezegend met de gave van bemiddeling, en om zijn positie te versterken zocht hij overal “zondaars” en beschuldigde hen publiek voor de kleinste fout. Dit verminderde natuurlijk geenszins de spanning in het dorp, maar verscherpte nog de tegenstellingen.

TVSerie8

In naburige dorpen waren er geruchten over hekserij opgedoken, en in januari 1692 werden de dochter en de nicht van Reverend Parris ziek. De meisjes gilden, gooiden van alles in het rond, maakten vreemde geluiden en kropen over de vloer. Volgens ooggetuigen klaagden ze dat ze geknepen werden en met naalden gestoken.

Dokter William Griggs werd meteen opgetrommeld, maar hij kon geen oorzaak vinden voor deze eigenaardige ziekte. Nog andere meisjes in het dorp begonnen gelijkaardige symptomen te vertonen, tot zelfs tijdens de preken in de kerk. Aangezien de fanatiek religieuze puriteinen sterk geloofden in het bestaan van de duivel en van hekserij, kwam dominee Parris al snel tot een diagnose van bezetenheid, hekserij, toverij en zwarte magie…

TVSerie5

Deze niet al te snuggere conclusie, gestaafd door de religieuze “standing” van de Reverend en de dokter, was genoeg om de situatie verder te escaleren tot een trieste reeks van gebeurtenissen, waarbij 19 mensen werden opgehangen, één man verpletterd, en 7 anderen overleden in de gevangenis! Honderden anderen zagen hun leven volledig verstoord of zelfs vernietigd worden.

TVSerie4

Aangezien de leiders van de congregatie zowel administratief als bestuurlijk alle macht bezaten, droegen zij de zaak rechtstreeks over aan de rechtbank. In de praktijk betekende dit dat zij de volledige controle over de gebeurtenissen behielden, maar toch hun handen konden wassen voor enige persoonlijke verantwoordelijkheid. Deze handige “techniek” wordt tot op de dag van heden nog steeds gebruikt in politieke kringen…

De eerste slachtoffers van de wilde beschuldigingen waren mensen die net “een ietsje anders” waren en zichzelf niet konden verdedigen. Sarah Good was een dakloze, van wie men wist dat ze bedelde voor voedsel of onderdak. Sarah Osborne pleegde het ernstige “misdrijf” van slechts zelden aanwezig te zijn op de kerkelijke bijeenkomsten. Tituba tenslotte was een zwarte slavin. Ze werden allen zwaar ondervraagd door de magistraten en vervolgens naar de gevangenis gestuurd.

Titubaan

Aangezien de procedure liep als een trein en er zelfs zonder enig spoor van bewijs toch “overtuigende” veroordelingen vielen, beschuldigden de meisjes al snel meer dan 150 mensen uit de omliggende dorpen. Deze werden hierop onmiddellijk opgesloten voor hekserij, in afwachting van een “eerlijk” proces. Onnodig te zeggen, dat zowel de meisjes als de prominenten uit het dorp zich uitstekend voelden met de algemene aandacht en hun glorierijke rechtvaardigheid…

Salem_Painting

Het heksentribunaal

In juni 1692 werd in Salem de speciale rechtbank van “Oyer and Terminer” bijeengeroepen (antiek Frans voor “horen” en “beslissen”). De voorzitter was Chief Justice William Stoughton, die werd bijgestaan door kerkelijke magistraten en rechters. De eerste verdachte die verscheen was Bridget Bishop, die prompt werd schuldig bevonden. Volgens de magistraten had ze haar onzichtbaar astraal spectrum gebruikt om de slachtoffers te folteren. Op 10 juni werd ze opgehangen.

Bridget_BishopSalemPoem

Dertien vrouwen en vijf mannen ondergingen een zelfde lot, vooraleer gouverneur William Phipps in oktober het heksen-tribunaal ontbond en een nieuwe rechtbank aanstelde. Dit Superior Court of Judicature (zowat een Rechtbank van Eerste Aanleg) nam geen zogezegd astraal bewijs meer aan, bevrijdde de gevangenen, en verleende gratie aan de reeds veroordeelden.

Hoewel de rechtszaken over de heksen van Salem voorbij waren, werden de personen die aansprakelijk waren voor deze verschrikkelijke gebeurtenissen nooit verantwoordelijk gesteld…

SalemTrialsTVSerie1TVSerie2TVSerie3

Zie ook: https://youtu.be/8D5qwjndsoY

http://www.wgnamerica.com/shows/salem

TVSerie6

Test hier uw kennis over deze Salem Witch Trials:

1. How many people were formally charged with witchcraft?
a) 95 c) 140
b) 64 d) None of the above

2. How many people were afflicted?
a) 43 c) 57
b) 83 d) None of the above

3. Where did this witchcraft outbreak originate?
a) Andover c) Salem Village
b) Salem Town d) None of the above

4. Who was the first afflicted girl?
a) Abigail Williams c) Tituba
b) Betty Parris d) None of the above

5. Which accused person was pressed to death for refusing to answer the court’s questions?
a) John Proctor c) Samuel Wardwell
b) Alice Parker d) None of the above

6. What year did the Salem witch trials take place?
a) 1697 c) 1762
b) 1692 d) None of the above

7. Who was the youngest person jailed for witchcraft?
a) Dorcas Good c) Mary Warren
b) Martha Tyler d) None of the above

8. What were some of the causes of the Salem witch trials?
a) Family squabbles c) Superstitions e) None of the above
b) Salem politics d) All of the above

9. Who was the governor of the Massachusetts Bay Colony during the Salem witch trials?
a) Sir William Phips c) Cotton Mather
b) Samuel Sewall d) None of the above

10. How many convicted witches were hanged?
a) 20 c) 17
b) 19 d) None of the above

11. When Salem Village separated from Salem Town in 1752, what did Salem Village change its name to?
a) Decatur c) Devonshire
b) Danvers d) None of the above

12. No one died a convicted witch again in America after the Salem witch trials.
a) True
b) False

13. Of the women listed below, which one was once tried for witchcraft in 1680, but not convicted in that year?
a) Sarah Good c) Elizabeth Proctor
b) Bridget Bishop d) None of the above

14. Who was the Salem Village minister during the trials?
a) Cotton Mather c) Samuel Parris
b) Joseph Green d) None of the above

15. Which afflicted girl in August 1706 asked the congregation of her church for forgiveness for her involvement with the Salem witch trials?
a) Ann Putnam, Jr. c) Betty Parris
b) Abigail Williams d) None of the above

Mabon

ManonBanner

Met Mabon herdenken de heksen de reis van de geest van de geofferde God naar de onderwereld, de andere kant. Mabon is de belofte dat hij er met Samhain zal aankomen en er als het ware zal geboren worden. Deze reis uit zich in de afstervende natuur. De laatste oogst moet dus dringend binnengehaald worden. 

mabon-blessings

Op de herfstevening van 21 september zijn dag en nacht weer opnieuw even lang geworden, maar de dagen, weken en maanden die volgen, zal de duisternis weer stilaan de overhand nemen op het licht. Op dat moment vieren de heksen de Mabonsabbat. Het gebruik van het woord Mabon is van recente datum. Onze voorouders vierden nooit een feest dat bekend stond als Mabon. Hier en daar vonden er wel feesten plaats rond de “herfstevening“, maar aanwijzingen als zou de equinox met dezelfde intensiteit gevierd zijn als Beltain, Midzomer of Samhain zijn er niet. De naam Mabon refereert aan de mythische figuur Mabon, zoon van Modron, die voorkomt in de Mabinogion, een middeleeuws Welsh verhalenbundel. De naam komt van het Keltische Maponos of Grote Zoon. In de Welshe mythes werd de jonge God gestolen van Modron, wat Grote Moeder betekent, op de derde dag na zijn geboorte. Pas na jaren werd hij teruggevonden door koning Arthur.
Mabon verwijst in de moderne hekserij dus naar de God zelf, die zich offerde met Lughnasadh (1 augustus) en nu op weg is naar de onderwereld. Hij is de mannelijke versie van de Griekse Godin Persephone die afdaalt naar de onderwereld, waarna de gewassen op aarde afsterven. De Mabonsabbat luidt het einde van de oogst van gewassen en vruchten in. Met Lughnasadh was de oogst begonnen, nu zijn nagenoeg alle vruchten van de arbeid geplukt.

HornedGod

In het oude Griekenland werden rond deze periode ook de “Eleusische mysteriën” gevierd. Alhoewel er weinig over deze mysteriën bekend is, zouden ze wel betrekking hebben gehad op de oogst. De inwijdelingen kregen ondermeer een korenhalm te zien, terwijl er gezegd werd: In de stilte wordt het zaad van de Wijsheid gewonnen, een tekst die ook in de heksensabbat voorkomt.
In de oude Keltische bomenkalender, zoals beschreven door Robert Graves in The White Goddess, valt Mabon in de boommaand van de “braam”. De braam is een klimmende plant die spiraalsgewijs voortwoekert. De spiraal is het symbool van dood en wedergeboorte, een gegeven dat met Mabon herdacht wordt. In de meeste volksgebruiken in West Europa was het de gewoonte om geen bramen meer te plukken na het einde van september. Nadien waren ze bestemd voor de geesten. Soms werd het taboe van het eten van vruchten na een bepaalde datum kracht bijgezet door erop te wijzen dat de duivel dan op de vruchten zou gespuugd hebben. Wie van deze vruchten at, zou het ongeluk tegemoet gaan. De braam komt niet enkel voor in de Keltische bomenkalender en in de volks-gebruiken, maar eveneens in de heksensabbat. Het is de doornige plant die de weg naar de onderwereld verspert. Nochtans moet de God deze drempel nemen, wil hij diep in de Aarde doordringen om haar te bevruchten om de oogst van het volgende jaar te kunnen verzekeren.

BramenStruik

Ook in de volksgebruiken en -feesten zijn er verwijzingen te vinden naar de herfstequinox. In verschillende dorpen in Vlaanderen en Nederland werden er rond die periode markten georganiseerd, zodat er inkopen konden gedaan worden voor de komende donkere periode. Er waren paardenmarkten, ganzenmarkten en zelfs de zogenaamde vrijersmarkten, die vaak gekoppeld waren aan een “paarden- of schapenmarkt”. De huwbare dochters werden op deze markten ‘getoond’. Deze jonge vrouwen droegen zakdoeken met zich mee, die door geïnteresseerde jongemannen afgepakt werden. Deze markten herinneren aan de “Teltownhuwelijken” die in Ierland plaatsvonden tijdens de vieringen rond Lughnasadh.

Paardenmarkt

Ook tijdens de Sint-Lambertusfeesten die in België en Zuid-Nederland rond 17 september gevierd werden, stond de lichtsymboliek van de herfstequinox centraal. De streekheilige Sint-Lambertus werd volgens de hagiografie onthoofd, wat een verwijzing kan zijn naar de geofferde Lichtgod. Kinderen gingen op de avond van zijn naamfeest rond met kaarsen, of er werden lichtpyramides gebouwd.

STLambertusSabbats

Beroemde voorspellingen

Al zolang er zieners zijn, bestaan er voorspellingen. Beroemde voorspellingen treden meestal niet op na een helderziende te hebben geraadpleegd over een bepaald vraagstuk. Deze voorspellingen zijn meestal geforceerd en geconcentreerd op één onderwerp. Meestal zijn die voorspellingen ook afhankelijk van keuzes die iemand omtrent een bepaald onderwerp kan maken en dus eigenlijk onvoorspelbaar zijn. Bijvoorbeeld als iemand wil weten of hij een relatie gaat krijgen met een bepaalde vrouw. Hierin spelen keuzes van beide partijen een rol en bovendien kan de voorspelling zelf het lot wijzigen. In dit geval kan een goede helderziende alleen de meest voor de handliggende toekomst voorspellen. We gaan het hier hebben over de meer betrouwbare, spontane helderziende, “meestal plots visionaire” voorspellingen. Van deze categorie, welke voorspellingen doorgaans zonder aanwijsbare reden, spontaan lijken op te komen, is het grootste aantal met een hoge nauwkeurigheidsgraad juist. We nemen er deze dan nog uit, die op voorhand geregistreerd zijn en dat zijn er meer dan je denkt. Enkele voorbeelden:

LeonieVDDijcke

Leonie VAN DEN DIJCK:

De zieneres van Onkerzele, zoals ze genoemd werd, voorspelde binnen 3 maanden, twee rampen voor de koninklijke familie. De voorspellingen waren goed te controleren, omdat zij een biograaf had die haar visioenen nauwkeurig in een dagboek bijhield. Daardoor waren haar voorspellingen op voorhand opgetekend en dus ook gemakkelijk op onverdraaide nauwkeurigheid te controleren. Ook Prof. Tenhaeff was daar meer dan eens getuige van.

Een van die voorspellingen betrof het verongelukken van koning Albert, wat volgens Leonie een moord was. Hieronder volgt het opgetekend visioen.

KoningAlbert

Het ongeluk van Koning Albert

  • “Ik ben in een voor mij onbekende rotsachtige streek. Twee Franssprekende mannen komen aangewandeld. Pas als ik het woord ‘sire’ hoor, herken ik in de kleinste van de twee, de koning. Hij draagt touwen rond het lichaam en over de schouders. De andere kerel is niet alleen groter, maar ook zwaarder gebouwd. Aan de voet van de rots gaan de wandelaars uiteen. De onbekende verdwijnt achter de rotsen, terwijl de koning de beklimming begint” Daarna beschrijft Leonie in eenvoudige bewoordingen de klimpartij en het spel met de koorden. Volgens Leonie vordert de koning vrij snel, maar heeft zijn metgezel blijkbaar een gemakkelijker weg gevonden want ze ziet hem vanachter een hoger gelegen rots de nietsvermoedende vorst bespieden. Als de koning met één voet op de rots staat, doemt zijn metgezel ineens voor hem op en duwt hem achterover.
  • “Ik zie de koning met het hoofd omlaag vallen. Vallend hoor ik hem nog iets roepen, maar kan het niet verstaan. Als zijn hoofd een eerste rotspunt raakt, verliest hij zijn brilletje, bij de volgende aanraking met de rotswand zijn muts en zo zie ik hem van rotspunt tot rotspunt vallen en uiteindelijk op de grond neerploffen”
  • “Twee mannen dragen de koning weg. Dan komen nog meer personen aan de voet van de rots staan. Een hele tijd, misschien wel vier uur later, legt men het lichaam terug op de plaats waar het lag. Dan komen vanuit verschillende richtingen mannen met fakkels. Zij vinden de koning, maar tegen die tijd is hij al dood” (uit de aantekeningen van Gustaaf Schellinck, blz.94).

WagenKussnacht

Het officieel verslag van de gebeurtenissen luidde als volgt: op 17 februari kort na het middaguur, reed koning Albert I in een kleine wagen die hij zelf bestuurde in de richting van Marche-les-Dames, vergezeld van een lakei. Omstreeks twee uur was hij ter plekke. Hij trok zijn bergschoenen aan, nam touw en haak, en liep op de rots af. De lakei volgde hem een tijdlang, maar alvorens aan de eigenlijke klim te beginnen stuurde de koning hem terug om op de auto te passen. Het was toen drie uur. Vermoedelijk is het ongeval kort nadien gebeurd, toen een rotspunt het onder de voet van de vorst begaf. Albert viel achterover met het hoofd op een puntige steen.

Vanaf de plaats waar hij op de koning wachtte, kon de lakei niet zien wat er gebeurde maar toen hij lang genoeg tevergeefs gewacht had, ging hij op zoek, hierbij geholpen door enkele mensen uit de buurt. Hij verwittigde ook het paleis en van daaruit vertrok een hulpploeg bestaande uit dokter Nolf, lijfarts van de koning, graaf Xavier de Grünne, grootmeester van het Huis van de koningin, en kapitein baron Jacques de Dixmude, een vleugeladjudant van de koning. De hele avond en een deel van de nacht zocht men met behulp van toortsen de bergflank af, tot baron Jacques de Dixmude om 2.02 uur het verminkte lijk van de vorst vond.

KoninginAstrid

De dood van Koningin Astrid

  • Op de eerste zondag van maart 1934 vertelde ze hoe ze in een visioen werd ‘meegevoerd’ naar een oord met treurwilgen bij een meer. Er kwam een auto met Leopold III aan het stuur aangereden. Naast hem zat koningin Astrid met volgens Leonie een groot vel papier op schoot (dat er wegenkaarten bestonden was iets dat de ongeletterde zieneres amper kon begrijpen). Op een zeker ogenblik boog de koning zich rijdend over dat document. Werd hij hierdoor afgeleid, of had het te maken met een zwaaiende man langs de weg die volgens Leonie van achter een boom kwam? Hoe dan ook: een ogenblik later was het gebeurd…
  • Ik citeer de biograaf en daarmee Leonie zelf: “De koningin werd uit de auto geslingerd en kwam met het hoofd tegen een boom terecht, plofte zwaar ten gronde en bleef daar roerloos liggen. Daarna kwam de koning van achter het voertuig en liep op de koningin af. Hij was helemaal gekneusd en zijn gelaat zat vol bloed, maar hij voelde het niet eens. Hij had alleen zorg voor zijn vrouw op de grond. Wijdbeens voor haar staand, riep hij haar naam, alsmaar luider. Ik zag de gebroken ogen van de koningin opengaan en op dat ogenblik baarde zij een onvoldragen kindje dat door de vreselijke schok was gestorven.
  • Onmiddellijk daagden er uit verschillende kanten mensen op. Het lijkje werd opgetild, in doeken gewikkeld en ergens naar binnen gedragen; ook het lijk van de koningin werd toegedekt.”
  • En Leonie becommentarieerde haar visioen als volgt: “’t Is wreed als je daarop moet toekijken. Ik heb veel voor haar gebeden, opdat het niet zou moeten voorvallen. Maar ik zag het voor mijn ogen… zó klaar en duidelijk dat ik zelfs de rimpels van het water en de deining van het riet zag. En toch zou ik veel liever als een leugenaarster gebrandmerkt worden, dan dat dit bewaarheid moet worden” (Schellinck, b1z.101)
    Niet alleen Leonie van Dyck voorzag dit:

In het boek van Prof. Dr. Tenhaeff “De voorschouw” vind je dat meer mensen een voorschouw hadden van dit ongeval. Ik citeer:

  • Het eerste geval betreft een man die droomde dat hij op een avond bij maanlicht een pleziervaart op een meer maakte. Opeens hoorde hij een stem die zei, “Dit is het Vierwoudstedenmeer.” Daarop sprak hij tot zijn vrouw, die in de droom naast hem op het voordek stond: “Zie, ginds kust de nacht de aarde.” Hiermee was de plaats bepaald waar het ongeval zou gebeuren: het plaatsje Küssnacht aan het Vierwoudstedenmeer.
  • De koningin en haar ongeboren kind werden in deze droom voorgesteld als twee goudvissen, een grote en een kleine, die met de boot meezwommen, ofschoon ze net als dode vissen hun mond bestendig openhielden. “Dit duurde zo enige tijd,” zo schreef de man destijds aan Tenhaefff, “tot dit beeld verdween en een tweede voor mij opdoemde: dat van een vuurrode sportauto die met hoge snelheid een stenen brug opreed en in de bocht met een smak tegen de balustrade terechtkwam.”

In de tweede voorspellende droom ging het om een vrouw die bij het Belgisch vorstenpaar op bezoek was.

KoninginAstrid2 KoninginAstrid3

  • “Het viel me op,” zegt ze in haar brief aan Tenhaeff, “dat de koningin een lang witzijden gewaad droeg, met diepe plooien onderaan en heel wijde mouwen. De koningin, slank en donker, deed mij door dit gewaad aan iemand denken die op een praalbed lag, temeer daar de zijde glom” Uiteraard nog altijd in haar droom, gaf de vrouw de koningin de raad niet meer in dit gewaad te verschijnen, daar het beter geschikt was voor op een praalbed dan om gasten in te ontvangen.
  • Net als de vorige keer, zo lezen we bij Tenhaefff, vertelde deze vrouw haar droom aan getuigen, overtuigd dat het iets bijzonders betrof. Later werd ze door twee zaken getroffen: ze herkende op de reportagefoto’s de monumentale trap die ze in haar droom beklommen had en het gewaad waarin de koningin was afgelegd bleek datgene wat zij ’s morgens had beschreven.
  • Een derde berichtgeefster droomde dat zij op de Dam in Amsterdam liep en daar koningin Astrid op de grond zag liggen. De koning en een soldaat knielden naast haar neer. Nog altijd in haar droom liep de vrouw naar de Herengracht, waar zij ergens aanbelde om te zeggen dat koningin Astrid overleden was (Tenhaefff, 1961, b1z.51-52).

Contoleerbaarheid

De meeste voorspellingen komen echter meestal na het gebeuren aan het licht. Dit komt omdat de voorspelling niet genoteerd werd, zodat er geen echt bewijsmateriaal voorhanden is voor het feit dat de voorspelling werkelijk gedaan werd, en ook voor het feit dat de voorspelling niet bijgeschaafd is na het gebeuren. Rond de eeuwwisseling bestond er echter een tijdschrift waar men visionaire voorspellingen kon melden. (“Berichten” uitgegeven door Godefoy, een Duits tijdschrift dat uitgegeven werd vanaf 1899)

Het tijdschrift tekende de volgende juiste voorspellingen op:

  1. Een brand zou de haven van New York treffen waarbij een Duits schip ook vuur zou vatten. In de lente kwam deze voorspelling uit.
  2. Ook de mijnramp die plaatsvond in Brüxen in Tsjechië werd voorspeld. Op de juistheid van de datum na is alles uitgekomen. Ik citeer hierbij de letterlijke vertaling van een zieneres “Frau de Ferriëm”:
    – “Hoe treurig ziet alles er hier uit! Al deze mensen! Hoe jammer! Zo vele mensen! En zoveel wenende vrouwen! De mannen zijn dood; er leven er niet veel meer. Ze zijn allen naar boven gebracht. Och God! Die arme stakkers doen me zoveel verdriet Kijk eens, al die kinderen! Hoe zien de mannen eruit: zwart gerookt en heel zeker in de aarde gestikt. Het zijn Bohemers. De vrouwen en kinderen dragen hoofddoeken. Jawel, het zijn Bohemers.
    – Ach, die arme mensen. En juist nu in de Kersttijd. Het is toch vreselijk. Met zo’n trein, die net aankwam, reisde ik ook al. Die komt toch over Eger? Het is Bohemen. Hoe liggen ze daar toch! Er lopen dokters rond. Fijne kerels! Velen hebben een band met een kruis om de arm. Wat dragen de vrouwen en kinderen in hun handen? Een ketting? Ach, ze slaan een kruis: het is een paternoster. Ze bidden en wenen! Op de trein zie ik de Oostenrijkse adelaar, een dubbelkoppige adelaar. Ha, daar staat een conducteur. Ik hoor wat hij zegt: “In de koolmijn van Dux.” Ik lees echter Brüx. Die mensen met de armband zijn van de gezondheidszorg. Maar ze kunnen die arme mensen niet helpen. Ze voeren ze allen met eigenaardige wagens weg”
  3. Een andere voorspelling van deze vrouw was al even nauwkeurig. Ik citeer van “Bormann”: dit keer zag ze een Duitse oorlogsboot tegen een rots te pletter varen. Ze beschrijft het zinkende schip, de zwemmende matrozen en de gezagsvoerder die vanaf de commandobrug de laatste bevelen schreeuwt. Amper drie maanden later, op 17 december 1900, liep het Duitse oorlogsschip Geisenau (dat in beide wereldoorlogen een even onfortuinlijke opvolger had) in de voorhaven van Malaga tegen de rots Levante te pletter.

GerardCroiset
Gerard CROISET werd veelvuldig bestudeerd door de Prof. Parapsychologie Tenhaeff. Zijn voorspellingen waren meestal zo nauwkeurig, dat hij op zichzelf reeds een bewijs was voor het bestaan van helderziendheid in de toekomst. Hij was een beroemde helderziende die ook meermaals meehielp aan het oplossen van misdaden en verdwijningsgevallen. Als kind was hij bijna zelf eens verdronken en vandaar was hij zeer gevoelig was voor visionaire voorspellingen of vermissingen, die met verdrinking te maken hadden. Het was dan ook te verwachten dat hij de grote overstroming van Nederland op 1 februari 1953 voorzag. Alleen interpreteerde hij de ramp verkeerd, omdat hij hem had laten misleiden door de genie-eenheden en de troepen die ingezet werden bij de redding en evacuatie. Hij leidde daaruit bijkomend een nieuwe wereldoorlog af.

  • Maar een kapper uit Vlissingen had toen een veel beter visioen dat hij voor de BRT verhaalde. Ik citeer hier eveneens zijn geregistreerde voorspelling, zoals ze op voorhand werd uitgezonden via de radio:
    “Eén januari 1953. Wij, mijn vrouw en ik, hadden bezoek. Tussen vijf en zes uur gingen die mensen weg. Ik ging even zitten en toen was het alsof ik me voelde wegzakken, alsof ik een ogenblik sliep. Ik zag een verschrikkelijk gebeuren: een kolkende zee, dijken die wegspoelden, koeien en paarden zwemmend voor hun leven, een man hangend in een boom, mensen die op de daken kropen, huizen die instortten, boerderijen die wegspoelden… Tenslotte verscheen in de verte het getal 2000 in zilveren cijfers, eerst klein, dan steeds groter. Het was alsof het getal op me af kwam. Ik schrok wakker. Het visioen was voorbij en ik voelde me een beetje down en moe. Ik liep naar de keuken waar mijn vrouw de vaat deed en vertelde wat me was overkomen. Nederland of Zeeland zou door een ramp getroffen worden en daarbij zouden tweeduizend mensen het leven verliezen”
  • Opnieuw citeer ik hier een door Prof. Tenhaeff opgetekende voorspelling, van vóór de tweede wereldoorlog:
    Een Rotterdamse dame die sterk helderziend was, vertelde hem vóór de oorlog op zekere dag dat ze niet wist hoe ze het had. A1s ze bij joodse families op bezoek ging rook ze gaslucht. Tenhaeff had er evenmin een verklaring voor, maar toen de oorlog met zijn jodenvervolging, concentratiekampen en gaskamers kwam, werd veel duidelijk.

JeanneDixon

Bijna ieder grote ramp werd op voorhand voorspeld. Wat te denken van de hedendaagse Jeanne DIXON, die voorspelde dat de Apolloraket bij zijn volgende vlucht volledig zou uitbranden en dat men na onderzoek van de capsule, waarin drie kosmonauten het leven verloren, een vergeten schroevendraaier tussen de bedrading zou vinden? De voorspelling kwam letterlijk uit en men vond inderdaad het stuk gereedschap tussen de bedrading van de capsule die uiteraard verondersteld wordt de oorzaak te zijn.

Bronnen: BRT, Prof. Dr. Tenhaeff, Prof Bender, Uitgeverij Elsevier, Schellinck, Bormann.

Keltische verhalen rond wijsheid

KeltischeLegendes

In de “Keltische verhalen” zijn er enkele symbolen die telkens weer opduiken als de held zoekt naar wijsheid en inspiratie: de bron, de hazelaar, de zalm en de duim. Waarom worden juist deze vier symbolen geassocieerd met wijsheid? Om hier achter te komen moeten we eerst de belangrijkste Keltische verhalen kennen waarin wijsheid een belangrijke rol speelt.

ShannonPoem

1) BRONNEN van wijsheid en inspiratie:

De bron als de oorsprong van een rivier – met het mysterieus uit de grond (uit het onbekende) opwellende water – is wellicht het meest voor de hand liggende symbool voor het begin van alle dingen. Het is bijzonder dat – zowel voor inspiratie als voor wijsheid – het voor de Kelten zo essentieel werd geacht om terug te gaan naar dat begin, die oerbron of oer-éénheid. Alleen door terug te gaan naar de kern, naar het centrum en de oorzaak van alles is inzicht te vinden. Aan de oppervlakte zien we hoe het water uit de bron opwelt, maar de oorsprong van het water ligt diep in moeder aarde verscholen. Daar ligt ook de wijsheid van de hazelaar die diep in de aarde wortelt en daar ligt de wijsheid van het kind dat, door op zijn duim te zuigen, zijn connectie maakt met de moeder. Die bron zou te vinden zijn in een tijdloos onderwaterland. Dat land valt te associëren met de diepten van het onderbewuste.

NechtanIrishGod        RiverBoyne

a) De BRON van Segais

In het Ierse verhaal van de bron van Segais komen drie wijsheidssymbolen voor: ergens ver verscholen in een woud in het centrum van Ierland is de bron van Segais te vinden. Deze heet ook wel de bron van Nechtan. Rondom deze bron groeien negen hazelstruiken. Aan deze struiken groeien blad, noot en bloesem tegelijkertijd. De noten vielen in het water van de bron en werden opgegeten door de zalmen van wijsheid. De noten zouden bij het vallen in het water zorgen voor luchtbellen van mystieke inspiratie. Deze noten gaven kennis van al wat er te zien en te horen was in de wereld. Maar alleen de zalmen mochten eten van de noten. De bron werd jaloers bewaakt door de riviergod Nechtan en zijn drie schenkers. Ook zijn vrouw Boanna werd niet tot de bron toegelaten. Toen zij het taboe brak en toch stiekem naar de bron ging en het water aanraakte (of volgens andere bronnen ‘widdershins’ – oftewel tegen de zon in – rondom de bron liep of danste) stroomde de bron uit pure woede over. Boanna vluchtte uit de Sidhe heuvel en werd achtervolgd door het water tot ze erin verdronk. Dit was echter een verhulde zegening: Boanna werd de riviergodin van de – naar haar vernoemde – rivier de Boyne. (1)

Sinann

b) De BRON van Connla

Het verhaal van Sinann en de bron van Connla lijkt sprekend op het voorgaande verhaal: hier gaat het om de bron van Connla waaruit de rivier de Shannon ontspringt. Hier is het de “elfenvrouw Sinann” die op haar zoektocht naar wijsheid te nieuwsgierig is om van het verboden water af te blijven: Op een nacht dacht de maagd bij zichzelf dat zij elke vorm van kennis bezat behalve de mystieke kennis. Zij hoorde van de bron van wijsheid en verlangde ernaar deze te zien om zo zelf wijs te worden.  Ze volgde een rivier tot ze bij diens oorsprong kwam. Het water leek echter niet bereid om die kennis met haar te delen en trok zich terug. Bij de verwoede pogingen die zij ondernam om zich de geheimen van de bron eigen te maken, viel of dook zij in het water en verdronk. Zij werd de godin van de rivier, die naar haar de Shannon wordt genoemd. (2)
Deze bron zou te vinden zijn in het land onder de zee; Tir fo Thuinn (land onder de golven). De naam van de bron komt van de koningszoon Connla die door een naamloze vrouw uit de ‘sidhe’ verleid word om mee te komen naar haar wereld om daar haar minnaar te worden. Dit land wordt ook het ‘land der levenden’ of het ‘land der vrouwen’ genoemd. Hier woont de zeegod Mannanan.

Sigurd SeaGodManannan

c) De BRON van Mannanan

In het verhaal van Cormac McArt verteld Mannanan over een bron in zijn land waar vijf stromen uit voortkomen en waarvan gedronken wordt door de aanwezigen.  Cormac krijgt uitgelegd dat dit de bron van kennis is en dat de vijf stromen de zintuigen representeren door welke de kennis wordt vergaard. Alleen diegene die drinkt van zowel de stromen als de magische bron zelf is een werkelijk vaardig persoon. Zo vinden we minstens drie bronnen van wijsheid in de Keltische literatuur. Toch zou dit net zo goed om één en dezelfde bron kunnen gaan, want de bron van Connla wordt ook wel de bron van Segais genoemd en zowel de bron van Connla als de bron in het verhaal van Cormac McArt is te vinden in het land onder water van de zeegod Mannanan. (3)

Ook bij de Germanen staat de bron voor wijsheid en inspiratie. Odin geeft zijn ene oog aan de wijze Mimir in ruil voor een dronk uit zijn bron om zo zelf wijs te worden. De bron van Mimir ligt in het reuzenrijk aan de wortel van de wereldboom Yggdrasil. Ook bij de twee andere wortels van Yggdrasil liggen bronnen: De bron van Urd en de bron van Hvergelmir. (4)

Sigurd&Fafnir FionnMacCumhail

2) De WIJSHEIDSDUIM van Finn McCumhail

In een vervolg op het verhaal van de bron van Segais wil een druïde de zalm van wijsheid vangen. Na vele jaren vangt hij eindelijk de vis, maar hij liet hem braden door een dienstknaap. Deze jongen raakte de vis aan en verbrandde zijn duim. Hij zoog een drup van het vet van de zalm van zijn duim. Vanaf dat moment is de jongen wijs. Alle wijsheid van de zalm is in hem gevaren, de druïde Finnegas viste naast het net. Deze jongen is de beroemde Finn McColl/ Cumhail. Zijn naam betekend de “blanke van de hazelaar”. Elke keer als hij zijn duim in de mond stak – in enkele versies kauwt hij er op tot hij het merg bereikt! – kreeg hij de inspiratie en wijsheid nodig om tot een besluit te komen. (5)

SigurdIn een andere variant van het verhaal over hoe Finn aan zijn wijsheid is gekomen, wordt verteld dat Finn zijn duim klem heeft gezeten in de poort of de ingang van een Sidhe oftewel een elfenheuvel. Toen hij zijn duim eindelijk eruit kreeg bezat de duim de wijsheid van de ‘sidhe’. Ook de wijze Taliesin, de beroemdste bard van Wales, verkreeg zijn wijsheid door hete druppels uit de ketel van inspiratie van zijn vingers af te likken. In de Germaanse mythologie is het Sigurd die als jongen de draak Fafnir verslaat en vervolgens zijn hart gaat braden. Als hij het geroosterde hart aanraakt, verbrand hij zijn vingers en steekt ze in zijn mond. Op dat moment verstaat hij de taal der vogels, kortom hij is wijs geworden.

Taliesin_EmpowermentHarpocratesIsis

De wijsheid van verhalen uit je duim zuigen: in deze verhalen zien we telkens vier elementen terugkomen die wijsheid en inspiratie kunnen brengen: de duim, de zalm, de hazelaar en de bron. De connectie tussen deze symbolen en de wijsheid wordt hier verder uitgelegd.

Duim- of vingerzuigen is een manier die het kind toepast om zich van de buitenwereld af te sluiten en naar binnen te keren, het sabbelen geeft ontspanning en veiligheid van het nabij zijn van de Grote Moeder. Het duimzuigen geeft een zelfde gevoel als het zuigen op de tepels van de moeder voor melk. Het is een manier om contact te maken en zo gevoed te worden door de oermoeder, de bron van alle leven. Dit duim- of vingerzuigen als heilige bezigheid zien we al bij de duim zuigende Harpocrates op schoot van Isis in de Egyptische mythologie. Door te kauwen tot het merg bereikt Finn de ware essentie, de binnenste kern. Het merg stond gelijk aan het levenssap en wie dat kon bereiken heeft een link met de bron des levens. Het uit de duim gezogen verhaal is daarom geen gelogen verhaal, maar een verhaal met een innerlijke waarheid afkomstig uit de onbewuste droomwereld! (6)

sea-salmon-wisdomsalmonofwisdom

3) De ZALM: het oudste dier van het woud

Het volgende symbool van wijsheid is de zalm. De zalm is de vis die in de Keltische legenden het oudste dier van het woud is en dus ook de meest wijze. In de Ierse legenden heet hij Fintan, de man die al leefde in de tijd van de eerste mensen die in Ierland woonden en sindsdien telkens van vorm veranderde tot hij als zalm door de druïde Finnegas werd gevangen. In het Welshe verhaal van Culhwch en Olwen heet de zalm – als het oudste dier van het woud – Llyn Llyw. Hij heeft slechts één oog en weet de weg te vinden naar Mabon zoon van Modron. Mabon betekend ‘Goddelijke zoon’ en in het verhaal is hij al in de oertijd gevangen genomen toen hij nog maar drie dagen oud was. De zalm neemt twee krijgers op zijn rug en zwemt stroomopwaarts tot zij Mabon uit zijn gevangenis kunnen bevrijden.

Ceredwen MaanGodinHzaelaarjpg
Ook Taliesin die andere wonderbaarlijke en wijze jongeling heeft associaties met de zalm; hij veranderd zichzelf in een zalm om aan Cerridwen te ontkomen en wordt in een net gevangen door de ongelukkige prins Elphin, die had gehoopt op een grote zalmenvangst. Ook Taliesin claimt in zijn gedichten dat hij al in de oudste tijden heeft geleefd. De zalm heeft de gewoonte om voor het paaien de plek op te zoeken waar zij geboren is en vind deze na vele jaren feilloos terug. De zalm kan je dus de weg terugwijzen naar je innerlijke bron èn naar je innerlijk kind! Door de zalm te volgen zal je je het bewustzijn van het pasgeboren kind her-inneren.

Hazel wichelaar

4) De HAZELAAR als wichelroede

Ten derde is er de wijsheid van de hazelaar. Door middel van zijn noten weet hij tot de kern van de waarheid door te dringen. Het is samengebalde wijsheid teruggebracht tot zijn essentie; in een notendop! Deze symboliek deelt hij met de walnoot die – vanwege de gelijkenis – gezien wordt als voedsel dat de hersenactiviteit zou bevorderen. Daarnaast heeft de mare van de hazelaar als wijze boom te maken met zijn gebruik als wichelroede. De gegaffelde vorm van veel jonge takken van de hazelaar maakt haar zeer geschikt om te wichelen. Zeer simpel gezegd wijst ook deze vorm naar binnen toe en naar de innerlijke bron. Door van de tweeheid naar de éénheid te gaan; door van de jongere takjes naar de oudere tak te gaan, die weer opgaat in een nog oudere tak, kom je bij de stam uit en vervolgens bij de aarde onder de stam, waar alles uit voortkomt. Bij de Romeinen was de hazelaar dan ook gewijd aan Juturna. Zij is de godin (of nimf) van de bronnen. Zij gebruikt haar staf van hazelaar om bronnen op te sporen. Zo wijst de hazelaar de weg naar binnen toe! In dat wijzen ligt haar wijsheid. Het woord ‘wijs’ duid op het werkwoord wijzen! Dit doe je met de wichelroede of de toverstaf van hazelaar.

WellofJturnaHazelaar

5) Wat is WIJSHEID?

Wijsheid is in-zicht hebben en de kern kunnen bereiken. Daarvoor moet je diep naar binnen kunnen kijken tot je een laag bereikt die los staat van je individu, die universeel is en daarmee van het universum. Universum komt van unus = een en versus = keren, ‘het tot eenheid gekeerde’. Het is de kunst om zelfs met de diepste lagen contact te maken, te verbinden en zo terug te keren tot die oorspronkelijke éénheid waar alles uit voortkomt. Pas dan weet je echt alles. Echter niet degene die de bron vindt, maar degene die van de bron terugkeert naar deze wereld is werkelijk wijs. Zij zal spreken met de inspiratie van een ware dichter, zij zal de mens dichter bij het goddelijke brengen, de weg wijzen naar de diepe stilte van de bron, de wereld verdichten tot zij weer met betekenis en leven gevuld is zoals het ooit bedoeld was en voor de wijze ziener of dichter met inzicht nu nog steeds is.

BigUniverse

Bronnen:
1) The Wooing of Emer by Cú Chulainn (Author: [unknown])
2) The Metrical Dindshenchaspoem “53 Sinann I”
3) http://www.luminarium.org/mythology/ireland/cormacfairy.htm
4) Edda, Volüspa 28 en Gylfaginning
5) The boyhood deeds of Finn McCumhail “Laud 610”
6) http://www.etymologiebank.nl/trefwoord/duim: Iets uit zijn duim (of vinger) zuigen

Natuurlijke Deodorant

Deodorant

Krijg je okselzweet en okselgeur niet onder controle? Maak zelf een natuurlijke deodorant! De specifieke geur van zweet ontstaat door bacteriën, die door menig deodorant enkel verdoezeld worden.

Hier is de oplossing!

Een van de meest verkochte cosmetica-producten is zeker de deodorant. Hoewel er nu deodorant kan worden gevonden die “geen parabenen en aluminium” (mogelijke oorzaken van borstkanker) bevatten, is de lijst van schadelijke stoffen nog steeds zorgwekkend lang.

top-cosmetic-chemicals-to-avoiddeodorant-schadelijke-inhoudsstoffen

Maar gelukkig voor ons, kunnen we nog steeds genieten van frisheid gedurende de dag, zonder het gebruik van schadelijke deodorants. Dit recept is ideaal voor mensen die een sterke zweetgeur hebben, die ze niet onder controle kunnen houden.

homemade-deodorant-recipe-ingredients

Ingrediënten:
– 20 gram zuiveringszout (baking soda)
– 16 g zetmeel
– 35 gram zuivere kokosolie en een paar druppeljes etherische olie (bij voorkeur salie: zeer goed tegen zweten)

NatuurlijkeDeodorant

Werkwijze:
Meng zuiveringszout en zetmeel in een kleine kom. Voeg kokosolie en de etherische olie toe en meng tot het mengsel glad en romig is geworden. Hou het in een kleine plastic pot en plaats het in de koelkast. Wacht tot het hard wordt.

Wanneer het mengsel verhard is, heb je een deodorant die zweet zal verminderen en de bacteriën zal doden en daarmee de sterke onaangename geur van zweet tegen zal gaan.

De resulterende deodorant kan worden opgeslagen in een “hermetisch afgesloten” pot in de koelkast, als je wilt dat het stevige is of op kamertemperatuur, als je het wilt gebruiken als een lotion.

Deze deodorant werkt zo goed als elk gekochte soort deodorant en laat geen sporen na op kleding. Als je het recept volgt, zou deze hoeveelheid genoeg moeten zijn om je voor een maand en een half tot twee maanden te voorzien van je eigen natuurlijke deodorant.

ingredienten